Jæja.  Ég verð víst að láta undan gríðarlegum þrýstingi og fara að blogga aftur.  Fólk þykist eiga kröfur á bumbumyndir og daglegar skýrslur á líðan mína og krílisins. 

Ef Íris systir fengi að ráða væri ég orðin ein af þessu óþolandi fólki sem er komið með barnalandssíðu með sónar- og bumbumyndum og þegar farin að skrifa fyrstu persónusögur úr leginu.  Sorry fólk.  Mér finnst það bara svo endalaust lummulegt.

Þetta verður semsagt bara að duga, ég ætla að reyna að vera dugleg að blogga og við fyrsta tækifæri hendi ég inn bumbumyndum.  Þegar krílið svo lítur dagsins ljós verður stofnuð síða í þess nafni og ég mun samviskusamlega, eftir því sem krílið gefur mér tíma til, setja inn fréttir og myndir.  Þær fréttir og myndir verða aftur á móti skrifaðar frá mér.  Ekki frá ómálga barninu.  Já ómálga þýðir að það geti ekki talað Íris.

Af mér er bara gott að frétta, desember ætlar að verða mikið bókaður mánuður að vanda...  Ég er að verða uppiskroppa með línur á dagatalinu mínu til að krota niður hluti sem ég þarf að muna.  Jólin verða haldin í faðmi fjölskyldunnar á efri hæðinni en fyrir þá sem ekki vita bý ég í Mosó í fjölbýli og í íbúð 203 en mamma og pabbi eru í 301.  Stutt að fara í jólamatinn. :) Í fyrsta sinn síðan 2001 verðum við öll systkinin í mat hjá mömmu og ég hlakka mikið til.  

Jæja, farin að vinna. 

Bæjó í bili.

jább, það er ég, lélegasta fyllibytta í heimi.  Fjórir bjórar og ég vaknaði í fötunum í morgun.  Búin að senda kærastanum kjánaleg sms og hver veit hvað.

En þá er ég komin með kvótann.  Ég slepp semsagt ef ég held mig við bjórinn og fer ekki yfir þrjá.  Já og kvöldmatur er nauðsynlegur.  Þannig að með þetta að leiðarljósi á ég að geta farið út á lífið án þess að breytast í blaðrandi, ælandi kjána.

Annars var virkilega gaman að hitta Aron og Hörpu. Líka langt síðan maður hefur sest niður með Katrínu, Írisi og Guðmanni.  Annars þekkti ég voðalega fáa, Birnu Önnu læknis og svo kom Fabio þarna í restina.

Kom heim um hálftvö og já ég er komin á fætur og búin að blogga rúmlega 11 um morguninn.  Nú er næst á dagskrá að baða hundinn og fá sér eitthvað að borða en ég held að það sé ekki mjög heilsusamlegt að sleppa kvöldmatnum, fara á fyllerí, sleppa morgunmatnum og vera ekki búin að fá mér hádegismat.  Ætla að gera eitthvað í því snöggvast.  Ferlegt alveg, ég nenni yfirleitt ekki að borða þegar ég er svona ein heima.

Bless í bili

Halló fólk,

Ég stóð við stóru orðin og bauð fólki heim.  Það tókst bara með ágætum og mætingin var framar öllum vonum.  Þurfti m.a.s. að fá lánaða 3 stóla hjá nágrannakonunni minni.  Auðvitað voru allir fashionably late, komu ekki fyrr en um hálftíu tíu.  En það er alltaf svoleiðis... ;)

Þórir var fyrstur á svæðið með gellurnar sínar og svo týndist fólkið inn eitt af öðru.  Vigdís vinkona kom með Svein sinn og litla dýrið sitt sem er svona þrisvar sinnum minna en Bangsi þegar ég fékk hann.  Og Kristín hin lætur sig aldrei vanta.

Ég hélt ekki að það myndi nokkurn tíma gerast en sófaskrýmslið réði ekkert við þetta og stólarnir fylltust um leið.  Nú er það bara að skella sér í búðir og kaupa nokkra klappara áður en maður bíður fólki heim aftur. 

Ég klikkaði reyndar á myndavélinni en það verður að fyrirgefast svona í fyrsta partýinu.  En Ómar verður vonandi ekki veðurtepptru á Ísafirði næst þegar við bjóðum heim.  Þá verða tveir gestgjafar og ég slepp við að sjá um allt ein. :)  Og þó, endar það ekki alltaf þannig hvort eð er.

Bangsi var rosalega gestrisinn og tók vel á móti öllum.  Vigdís hleypti honum út á svalir í snjóinn og hann varð snjóBjörn. Hoppaði og skoppaði eins og kanína og það var alveg hrikalega gaman hjá honum.  Litla krílið var ekki alveg nógu hrifið af Bangsa og gelti bara á hann. 

Partýið var ekki úr hófi langt og fólk fór heima á tiltölulega siðsamlegum tíma, sumir skemmtu sér meira en aðrir, með öðrum...  En svoleiðis tilkynnir maður ekki á netinu. 

Eftir sat ég og tók til.  Gaman að fá heim fullorðið fólk sem hagar sér og reykir ekki.  Það eina sem ég þurfti að gera var að týna saman flöskur og henda glösunum í uppþvottavélina.  Ætla að spara mér skúringarnar þangað til í þynnkunni á morgunn. 

Nú er eini hausverkurinn að finna sér eitthvað að fara í í kvöld.  Fer með Írisi og Katrínu í afmælið hans Arons á Pravda og maður verður víst að vera frekar gellulegur. 

Ég ætla samt ekki að stressa mig yfir því.  Sat á mér en var NÆSTUM því farin út að kaupa mér eitthvað til að fara í.  Maður verður bara að stóla á það hvað maður er náttúrulega sjarmerandi.

Hlakka mikið til að fá Kristjönu vinkonu suður en hún kíkir bráðum í nokkra daga. 

Jæja, kominn tími til að haugast að verki.  Ég ætla að taka aðeins til hendinni hérna áður en ég fer út.

Djammkveðja frá Ínunni.

Halló halló,

Ómar úti á landi og ég ein heima.  Hvað er þá betra en að hita upp afganga og hanga í lappanum með kveikt á sjónvarpinu.  Var ég búin að nefna að ég ligg í rúminu og sjónvarpið er veggur?  Myndvarpinn að gera góða hluti.